Home 
Informatiecentrum Fauna en wegverkeer Op zoek naar medewerkers
Informatiecentrum Fauna en wegverkeer Op zoek naar medewerkers
| Op zoek naar medewerkers |
 |
 |
|
Eén van de problemen van een dergelijke inventarisatie is het vinden van voldoende medewerk(st)ers. Dit is niet zo vanzelfsprekend, omdat als inzet gevraagd wordt één jaar frequent een vaste route te controleren. De zoektocht naar en de registratie van dode dieren langs autowegen is geen aangename bezigheid voor iemand die de bescherming van de natuur hoog in het vaandel voert. Landschappelijk is een autoweg weinig waardevol, er is veel lawaai, inventariseren is er gevaarlijk en doodgereden dieren verkeren vaak in zo’n afschuwelijke toestand dat het helemaal geen pretje is ze goed te bekijken. Aan de redacties van diverse tijdschriften, contact-, dag- en weekbladen, maar ook van radio en televisie, vroegen we een artikel of programma aan de inventarisatiecampagne te wijden en een oproep tot medewerking te richten. De resultaten overtroffen de verwachtingen, de respons van de media was groot; meer dan honderd inventariseerders meldden zich. Elke kandidaat-inventariseerder ontving de brochure ‘De fauna en het wegverkeer’, voorgedrukte werkfiches waarop de gegevens konden ingevuld worden (één werkfiche per slachtoffer) en een beknopte handleiding voor het inventarisatiewerk. De medewerk(st)ers kozen zelf hun route: er werd hen gevraagd deze zo frequent mogelijk te controleren. Sommigen telden nagenoeg elke dag, anderen een paar keer per week, nog anderen slechts sporadisch. Het is evident dat de inventarisatiefrequentie een belangrijke rol speelt. Wanneer de tijdsspanne tussen de verschillende controleronden te groot wordt, groeit de kans op opruiming door mens en dier. Soms ook worden kadavers zo vaak overreden dat er letterlijk niets meer overblijft. Enkele medewerkers konden onmogelijk een vaste route controleren, maar waren wel bereid alle slachtoffers die zij occasioneel tegenkwamen te noteren. |