Opvangcentra voor Vogels en Wilde Dieren kunnen tevens een signalerende functie hebben. Doordat zij een verzamelpunt vormen voor vogels die uit de wijde omtrek worden binnengebracht, kunnen zij fungeren als betrouwbare informant omtrent de omvang en ernst van calamiteiten, zoals een extreem strenge winter, olieverontreiniging, botulisme, enz... Asielhouders kunnen daarom betrouwbare informatie verschaffen over oorzaken en achtergronden van vogelsterfte en hebben hiermee een belangrijke taak in de richting van het publiek, de pers en de overheden.
 
Verder dragen de Opvangcentra voor Vogels en Wilde Dieren wetenschappelijk materiaal aan ter ondersteuning van het Belgisch en internationaal ringwerk. Elke vogel die met succes gerevalideerd en terug in de natuur wordt vrijgelaten, krijgt een officiële ring van het Koninklijk Belgisch Instituut voor Natuurwetenschappen (KBIN) om de poot. Hierdoor kan hij in zijn verdere leven worden gevolgd en kan men te weten komen of de tussenkomst van het opvangcentrum bepalend is geweest voor de overleving van de vogel in kwestie.
 
Ook op andere vlakken kunnen deze opvangcentra een wetenschappelijk belang dienen: door systematische en nauwkeurige waarnemingen kan waardevolle informatie worden verzameld over ziekteverloop bij vogels, behandelingswijze van aandoeningen en verwondingen én de toegepaste revalidatietechnieken.
 
Enkele jaren geleden kwam een interessante samenwerking tot stand tussen de Vogelbescherming en het Laboratorium voor Ecotoxicologie en Polaire Ecologie van de Vrije Universiteit Brussel (VUB). In het kader van een onderzoek naar de aanwezigheid van restanten van organochlore pesticiden, PCB’s en zware metalen in roofvogels, stellen de Opvangcentra voor Vogels en Wilde Dieren de kadavers van alle dag- en nachtroofvogels – die tijdens de revalidatie omgekomen zijn – ter beschikking van dat labo. Een toxicologisch onderzoek op die krengen bracht al erg belangrijke informatie aan het licht.